ความเดิมตอนที่แล้ว
- "คุณหมอ" รู้จักชื่อนี้มั้ย - แหม ฉันรู้จักคุณหมอดี
บางครั้งเราก็ค้นหา ในสิ่งที่เราไม่พร้อมจะเจอ
- ฉันเริ่มสนุกกับการเป็นราชินีแห่งก็อตแธม - ดีใจที่เราเข้าใจกันได้สักที
มีวิธีอื่นที่ยังเล่นงานคุณได้อีก
มีบางอย่างกำลังกัดกินใจนาย
และนายจะไม่รู้สึกโล่งใจ จนกว่าจะได้ระบายออกมา
เรียบร้อยแล้ว
ผมอยู่ที่บ้านของโซเฟีย ฟัลโคน
ผมเพิ่งวิสามัญฯ พิก
ฉันเห็นแล้วว่าอาร์แคมดูแลนายอย่างดี
ลาก่อน ออสวอลด์
"ฉันถูกจองจำตลอดวัน ความปราดเปรื่องของฉันไร้อิสระ"
นายยังคงอยู่ในนั้น
และนายจะช่วยฉันหาทางออกไปจากที่นี่
- ฉันต้องการชื่อ - ไอวี่ เพพเพอร์
- ไม่มั้ง ฉันรู้จักไอวี่ - ไม่ กอร์ดอน เธอเปลี่ยนไปแล้ว มากด้วย
น้ำลาซารัส
คุณจะทำยังไงกับมันครับ
ฉันจะทำให้เกิดปาฏิหาริย์
เบาเสียงลงหน่อยได้มั้ย หรือต้องให้ฉันโทรตามพี่เลี้ยงนาย
โทรหาอัลเฟรดเลย เขาไม่รับหรอก
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันไล่เขาออกแล้ว
อีกคนที่ทำงานอยู่ที่นี่ไปไหน
หมายถึงฮาร์วี่ย์น่ะเหรอ
เขาลาป่วย
จะฝากข้อความไว้มั้ย
แน่นอน
เอาล่ะ จะให้ผมบอกว่าไง
ไม่ต้องบอกอะไร
เพราะพวกแกทุกคน
ด้วยเลือด และเนื้อของพวกแก
กับสิ่งที่พวกแกกำลังจะเป็น
พวกแกคือข้อความ
[ก็อตแธม]
เขาเป็นคนดี
ถึงมาริโอ้จะไม่อยู่แล้ว
แต่คุณก็จะยังเป็นพี่สาวของฉันเสมอ
สำหรับตระกูลฟัลโคน ครอบครัวต้องมาก่อน
ขอบใจนะ
งั้น คุยกันแบบพี่สาวน้องสาว
เราไม่ได้มานี่เพื่อดูรูปเก่าๆ มั้ง
มีอยู่ย่านเดียวในก็อตแธม ที่ยังไม่ยอมสยบให้เรา
นาร์โรวส์ไม่เคยยอมก้มหัว ให้กับเจ้านายต่างถิ่น
เพราะไม่เคยมีคนอย่างฉัน ปกครองก็อตแธมมาก่อน
เอาล่ะ
เธอต้องการอะไร
เก็บภาษี
30 เปอร์เซ็นต์จากรายได้ทั้งหมด ของนาร์โรวส์
ทั้งที่ถูกและผิดกฎหมาย
ทุกครอบครัวที่นั่นชักหน้าไม่ถึงหลัง อยู่แล้ว พวกเขาจะอดตาย
เราทุกคนต่างต้องเสียสละ
ฉันต้องการคำตอบภายในวันนี้
ถ้าอยากให้ฉันยอมศิโรราบ ฉันก็ยอมทำได้ เพื่อรักษาความสงบ
แต่สิ่งที่เธอขอ มันเป็นไปไม่ได้
เดี๋ยวก็หาทางได้เอง
ไหนว่าครอบครัวต้องมาก่อน
ไม่ได้บอกนี่ว่าเป็นครอบครัวสุขสันต์
ขอบคุณครับ
ขอบคุณที่ยอมมาพบผม
มูลนิธิของพ่อแม่ผม จะจัดงานเลี้ยงมื้อค่ำคืนนี้
ผมว่าเราน่าจะไป
ผมว่า ที่คุณให้ผมถ่อมาถึงนี่
คงไม่ได้มาพูดแต่เรื่องระดมทุนมั้ง
บรูซ คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่
ความช่วยเหลือ
ช่วยคิดหาทางเรื่องนี้ ผมทำคนเดียวไม่ไหว
อัลเฟรด ผมต้องการให้คุณช่วย
ไม่ล่ะ
อะไรนะ
ฟังนะ คุณจะแค่เดินลอยชายกลับมานี่
แล้วหวังให้ผมกลับไปซักชั้นใน และชงชาให้คุณไม่ได้มั้ง
- หลังจากสิ่งที่คุณทำ - อัลเฟรด ผมไม่ได้จะขอแบบนั้น
- ผมเปลี่ยนไปแล้ว - งั้นเหรอ จริงเหรอ
การพูดว่าคุณเปลี่ยนไปแล้ว มันคนละอย่าง...
กับการที่คุณเปลี่ยนไปจริงๆ
เพราะงั้น...
แสดงให้ผมเห็นสิ
แสดงให้ผมเห็นว่าคุณเปลี่ยนไปยังไง ผมอาจเปลี่ยนใจก็ได้
แสดงให้คุณเห็นยังไงล่ะ
มันก็...
คุณต้องขบคิดให้ออกเอง จริงมั้ย
ผมขอร้อง
ในฐานะเพื่อน
ผมไม่ใช่เพื่อนคุณ
ผมเคยเป็นพ่อบ้านของคุณ
และคุณไล่ผมออก
เขาจะเป็นคนจ่ายค่าชาครับ
หวังว่าลีจะตกลงกับโซเฟียได้นะ
ลีเป็นรักแท้ของชีวิตนายนี่นา
เราเป็นเพื่อนกัน
รู้มั้ย ยาแก้เพี้ยนพวกนั้น ทำให้ให้ฉันหายไปไม่ได้หรอก
แต่มันก็ช่วยไม่ให้นายพยายามออกมา
และพยายามจะฆ่าลีอีก ซึ่งก็พอแล้วสำหรับฉัน
จดหมายมาส่งแน่ะ
จากใครกันนะ
ออสวอลด์
"ฉันอยากขอโทษ"
"เรากลับมาเป็นเพื่อนกันได้มั้ย" อะไรนะ
คิดอะไร ฉันไม่มีวันจะยกโทษให้เขา
ฉันว่าก็เขียนได้ดีนะ
- เงียบน่า! - นี่ เอ็ด
อะไรเอ่ย มีสองตาแต่มองไม่เห็น
อะไรมีสองตา...
ให้ตายเถอะ
มามุกใหม่
แถมโหดกว่าเดิม
พืชพวกนี้ทะลุออกมา จากผิวหนังพวกเขาเลย
คุณ! ถอยออกห่างจากมัน เดี๋ยวนี้เลย
ถอยไป
ดอกไม้แบบเดียวกัน กับที่งอกออกจากศพพวกนี้
นั่นเป็นอาวุธเหรอ
กอร์ดอน
นี่คงเป็นสิ่งที่ไอวี่ทำ โดยใช้ใช้น้ำลาซารัส
ใช้มันเพื่อเสริมฤทธิ์พืชมีพิษ
- เมล็ดเหล่านี้ปลิวไปตามลม... - บุลล็อคอยู่ไหน
- อะไรนะ - เขาทำงานที่นี่
ฮาร์วี่ย์เป็นคนฆ่าพ่อของไอวี่
เคลียร์
- เราช้าไป - ไม่หรอก
เฮ้
นี่!
โอ๊ย ให้ตายเถอะ จิม
จิม นี่มันอะไรวะเนี่ย
- นี่ ต้องมีคนจ่ายค่าประตูนะโว้ย - ไอวี่ เพพเพอร์
- ใครนะ - ลูกสาวของมาริโอ เพพเพอร์
เธอสร้างสารเทคโนโลยีชีวภาพขึ้นมา
เธอไปเล่นงานบาร์ของนาย
ตายเกลี้ยง
ดอนนี่ ที่เป็นบาร์เทนเดอร์ล่ะ
ฉันเสียใจด้วย
พระเจ้า
ฟังนะ ฉันคิดว่านายตกเป็นเป้าหมาย
จิม ฉันยิงพ่อไอวี่ เพพเพอร์ เพื่อช่วยชีวิตนาย
- นายจะมาโทษฉันไม่ได้! - พวกคุณ
- ฉันไม่ได้มาโทษนาย - โทษนะ
เพื่อความปลอดภัยของสาธารณชน เราได้ตัดสินใจที่จะเผยแพร่เทป
ดังนั้น วิดีโอที่เรากำลังจะฉายให้ได้ชม
มาจากเทปที่ได้รับในช่วงเช้าวันนี้
ขอเตือนอีกครั้งนะคะ มันอาจมีภาพที่รบกวนจิตใจมาก
พวกพืชรักเรา
พวกมันให้อาหาร ที่อยู่
อากาศที่เราหายใจเข้าไป
แล้วเราให้อะไรตอบแทนมันน่ะเหรอ
ฆ่าพวกมัน
เพราะนั่นเป็นนิสัยของมนุษย์
เราสร้างความเจ็บปวด
ทุกคนที่ฉันรู้จัก ไม่ทำร้ายก็ทรยศฉัน
บางทีในใจฉันอาจรู้มาตลอด ว่าต้องทำยังไง
และในที่สุด ฉันก็ได้พลังที่จะทำแบบนั้นมา
ฉันจะมอบเมืองนี้กลับคืนให้กับพืช
เริ่มต้นจากคนที่ทำร้ายฉันก่อน
ถ้านั่นเป็นคุณ
เวลาของคุณก็กำลังจะหมด
- งั้นเราก็รู้แล้วว่าเธอคิดจะทำอะไร - ใช่
เธอจะฆ่าทุกคนในก็อตแธม
เริ่มจากฉัน
รายงานเบื้องต้นระบุว่า เทปวิดีโอแบบเดียวกันนี้
ได้ถูกส่งไปยังสำนักข่าวหลายแห่ง
เดี๋ยวก่อนนะ
ตรงนั้นมันอะไร
ร้านซัลลี่ส์อีตเทอร์รี่
มันอยู่ที่จตุรัสไอฟส์ ตึกของเธอน่าจะอยู่ตรงข้ามกัน
นายควรไปอยู่ที่สถานี
นี่ ฉันจะไม่ไปซ่อนตัว เหมือนคนขี้ขลาด
เข้าใจมั้ย มีคนสี่คนต้องตาย เพราะหล่อนต้องการตัวฉัน
โอเค งั้นเรามาหาทางด้วยกัน นายสวมตราได้แล้ว
เลิกเพ้อสักทีจิม! ฉันไม่ได้ทำงานกับนาย ไม่ว่าตอนนี้ หรือหลังจากนี้
ฉันมีสายในนาร์โรวส์ มากกว่าพวกนายทุกคน
ฉันจะหาเธอด้วยตัวเอง
ทันทีที่ฉันหากางเกงเจอ
ไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย
ที่นี่ไม่มีเงินสักหน่อย
โอเค งั้นคงเกี่ยวกับอำนาจ
ฉันยื่นข้อเสนอยอมศิโรราบแล้ว
แต่เธอขอในสิ่งที่รู้ว่าฉันให้ไม่ได้แน่
เธอต้องการ...
เธอต้องการลงโทษฉัน
เพื่ออะไรกัน
ผมไม่รู้
แต่คุณจะสู้กับศัตรู
ที่คุณไม่เข้าใจแรงจูงใจไม่ได้ ลี
พวกนาย...
คือสายลับที่เยี่ยมที่สุดในก็อตแธม
พวกนายมีหูมีตาอยู่ทุกที
ความอยู่รอดของนาร์โรวส์ ขึ้นอยู่กับพวกนายแล้ว
ใครก็ตามที่หาได้ว่าทำไม โซเฟีย ฟัลโคน
ถึงอยากทำลายลี ธอมป์กิ้นส์ จะได้...
สารานุกรมครบชุดไปครอง
ยกเว้นหมวดอักษร ที
- พร้อมเงินอีก 20 เหรียญ - เยี่ยม เจ๋ง
ไปหาข่าวมา
เธอไม่ได้ขู่จริงๆ
พืชเยอะขนาดนี้
เธอสามารถฆ่าคนได้เป็นร้อยเป็นพันคนเลย
ลองค้นอีกห้อง เพื่อหาว่าเธอกำลังไปที่ไหน
แล้วจะทำอะไรกับเธอ
เธออยู่ไหน
ฉันไม่รู้
ฉันเพิ่งเห็นข่าว
เธอเพิ่งฆ่าคนไปอีกสี่คนวันนี้
เธอรู้ว่าไอวี่พักอยู่ที่ไหน
เธอน่าจะบอกฉัน
- เราอาจช่วยชีวิตคนไว้ได้ - หรือไม่ได้
คือ คุณหยุดเธอไม่ให้สะกดจิต ลูกน้องคุณเองยังไม่ได้เลย
งั้นเธอมาที่นี่ทำไม
เพื่อพยายามเกลี้ยกล่อมเธอ
ไม่ได้ยินที่เธอพูดเหรอ
- เธอเสียสติไปแล้ว - แต่ก็เป็นเพื่อนฉัน
ไม่งั้นจะให้ฉันทำยังไงล่ะ
ถ้าไอวี่ติดต่อมาอีก โทรหาฉัน
ฉันจะพยายามหาเธอ แล้วพาไปมอบตัวอย่างเงียบๆ
ไม่อย่างนั้น ก็อย่าไปยุ่งกับเธอ
ฮาร์วี่ย์
นี่
- ได้ความแล้ว - เยี่ยม
ฉันไปรีดข้อมูลมาได้
ได้ยินว่าสาวสวยผมแดง ไปเตร่อยู่แถวๆ บาร์ถัดไป
นั่นเป็นแหล่งจัดหาพวกใช้กำปั้น ค่าแรงถูกในนาร์โรวส์
ฉันเลยคิดว่าถ้าเธอ กำลังวางแผนอะไรใหญ่ๆ
เธออาจไปที่นั่นเพื่อจ้างคน
นั่นเป็นทางเข้าด้านหลัง เป็นที่ที่สายฉันบอกว่า...
สวัสดี นักสืบกอร์ดอน
หมอบลงกับพื้นเดี๋ยวนี้
ฮาร์วี่ย์ แจ้งกองหนุนเลย
เธอสวยนะ ว่ามั้ย จิม
วางอาวุธลง
นายดูไม่จืดเลยนะ
สงสัยว่านายคงกินยาเกินขนาด
นายกำลังรู้สึก "สั่นอย่างควบคุมไม่ได้" รึเปล่า
ใช่
"บกพร่องทางสติปัญญา" มั้ย อันนี้ใช่แน่นอน
แต่ถ้าจะให้ยุติธรรม นายจะไปรู้ได้ไงล่ะ
เงียบน่า!
อยากกินยาเท่าไหร่ก็เชิญ เอ็ด ฉันมีแต่จะแกร่งขึ้น
ไม่นานฉันจะได้ออกไปจากที่นี่
แล้วความสนุกก็จะเริ่มต้น!
ไม่
ฉันไม่ยอมหรอก เพราะฉันรู้ว่านายจะทำอะไร
อ๋อ หมายถึงฆ่าลีน่ะเหรอ
ใช่ ฉันเดาว่าคงงั้น
และนายหยุดฉันไม่ได้
- มีสิ่งที่ฉันสามารถทำได้ - เช่นอะไรล่ะ
นายต้องยอมรับความจริง เพื่อน
ทางเดียวที่นายจะกำจัดฉันได้ คือฆ่าตัวตาย
นายฉลาดกว่าฉันจริงๆ
- นายคงไม่ทำจริงๆ... - อ๋อ ทำสิ
ทำแน่
ฉันบอกให้ทิ้งปืน จิม
คุณเชื่อเรื่องโชคชะตามั้ย นักสืบกอร์ดอน
วันนี้ฉันออกไปเพื่อทดสอบพืชของฉัน
กับชายที่ยิงพ่อฉัน
แต่เขาไม่อยู่ที่นั่น
น่าผิดหวังไม่น้อย
แต่แล้วเขาก็หาฉันพบ
แล้วฉันก็เลยนึกได้ว่า ฉันให้เขา ส่งตัวคู่หูมาให้ด้วยก็ได้นี่นา
โชคชะตาไง
เข้มแข็งไว้ ฮาร์วี่ย์ เธอกำลังควบคุมนาย
ฉันชอบแบบนี้นะ จิม
ยอมศิโรราบแต่โดยดี
เธอต้องการความช่วยเหลือ ไอวี่ ให้ฉันพาเซลิน่ามาหา
- เธออยากจะช่วย... - เงียบนะ
ฉันต้องไปแล้ว
คืนนี้มีงานใหญ่ มีคนต้องฆ่าเยอะ
- นักสืบบุลล็อค - ครับผม
หลังจากคุณฆ่าคู่หูแล้ว
ช่วยยิงหัวตัวเองด้วย โอเคมั้ย
รับทราบ
- ฮาร์วี่ย์... - อย่าพยายาม
มากล่อมฉันซะให้ยากเลย
ฉันไม่ทำหรอก
แต่ถามอะไรอย่าง
ผมไอวี่ออกสีน้ำตาลแดง หรือแดงก่ำ
มันก็...
เป็นคำถามที่ดีแฮะ...
คิดว่าฉันไม่ได้เตรียมตัวมาเหรอ หา
นายประเมินฉันต่ำอยู่เรื่อย
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันยิงนาย
ฉันแค่คิดว่าเราควร...
เคลียร์กันให้มันชัด
อยากพูดเรื่องอะไรล่ะ ฉันพร้อมฟังหมด
เรื่องที่นายขโมยงานฉันไปก่อนเลย ดีมั้ยล่ะ
มันเป็นงานของนายจริงๆ เหรอ
นายได้มันมา เพราะผู้กองตายไปหนึ่งคน
- ส่วนอีกคนก็เป็นบ้า - เออสิวะ!
ฉันทำหน้าที่ของฉันครบ ฉันควรได้งานนั้น แล้วนายก็แย่งมันไป!
เหมือนครั้งที่นายยิง จนท. พาเทลจนไส้ไหลน่ะเหรอ
นั่นเป็น...
เรื่องผิดพลาด
แหม อย่าถล่มตัวหน่อยเลย
นายยิงเธอจากอีกฟากของห้องเชียวนะ
แต่นายไม่กล้าเผชิญหน้าเธอเลย หลังจากนั้น จำได้มั้ย
นายไม่กล้าพอที่จะไปพบเธอ วันต่อมา จริงมั้ย
- ไอ้ขี้ขลาด - ไปตายซะ!
ร้านยังไม่เปิด
- ฉันอยากเจอเธอ - ทำไม เพราะครั้งที่แล้วที่เจอกัน
นายยังงี่เง่าไม่พอรึไง
เซลิน่า...
ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ บรูซ
มีเรื่องเกิดขึ้น
- ฉันต้องคุยกับใครซักคน - เหรอ งั้นก็ไปหาอัลเฟรดสิ
นายไปมาแล้ว
และเขาไม่อยากยุ่งกับนาย
ฉลาดมาก อัลเฟรด
อย่างน้อยฟังฉันก่อนได้มั้ย
ไม่ บรูซ เพราะไอวี่กำลังฆ่าคนอยู่ตอนนี้
และฉันต้องหาตัวเธอเพื่อหยุดเธอ
ฉะนั้น ไม่ว่านายมีปัญหาอะไรอยู่
นายต้องหาทางแก้ไขเอง
แบบว่า ไปขอโทษอัลเฟรดซะ
เพราะฉันแน่ใจว่า ไม่ว่ามันคือเรื่องอะไร มันเป็นความผิดนาย
จากที่สายของผมบอก
โซเฟียกับจิมแอบเป็นชู้กัน
จนกระทั่งจิมบอกเลิก
ฉะนั้น โดยทางเทคนิคแล้ว
แฟนเก่าคุณเคยนอนกับน้องสาว สามีมาเฟียของคุณที่ตายไปแล้ว...
โอเค เอ็ด ฉันเข้าใจแล้ว
ถ้าโซเฟียเคยนอนกับผู้กองของตำรวจก็อตแธม
มันเป็นเรื่องการชิงอำนาจ
และมันไม่ได้ผล
ฉันเลยเป็นแผนต่อไปของเธอ
ทำไมฉันไม่ให้เธอในสิ่งที่เธอต้องการล่ะ
อำนาจที่จะอยู่เหนือจิม กอร์ดอน
คุณจะทำแบบนั้นเหรอ
ฉันไม่ได้พยายามจะแก้เผ็ดจิม ถึงเขาควรจะโดนก็เถอะ
งานของฉันคือทำให้แน่ใจว่า ชาวนาร์โรวส์ปลอดภัย
และฉันจะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้มันเป็นแบบนั้น
มีอะไรล่ะ
ลี ผม...
ผม...
ผมต้องไปแล้ว
ฮาร์วี่ย์ ฮาร์วี่ย์ ตื่นได้แล้ว
- นี่ ตื่นสิ - ฉันอยู่ไหนเนี่ย
นายถูกสะกดจิต ฉันอยากให้นายตั้งใจฟังนะ
ไอวี่ได้บอกใบ้รึเปล่า ว่าเป้าหมายต่อไปของเธอเป็นใคร
ไม่อยากเชื่อว่าฉันปล่อยให้เธอเล่นงาน
นี่ อยากช่วยมั้ย งั้นช่วยบอกที เธอพูดอะไรบ้างมั้ย
บางอย่างประมาณว่า "พวกเขารวยขึ้นโดยการฆ่าพืช"
งั้นเธอก็กำลังพุ่งเป้า ไปที่กลุ่มคนรวยเหรอ
ที่บ้านเธอ
เธอลองเสื้อผ้าหรูๆ รองเท้าแพงๆ
งานเลี้ยงเหรอ
เธอบอกว่ามีแผนการใหญ่
- ไปสายไม่ได้ - มาเถอะ
- ใช่ งานเลี้ยงหรู อลังการ - ไม่ๆ ไม่เอาน่า
อย่างงานการกุศล สำหรับพวกคนไร้บ้านอะไรแบบนั้น
มีงานเลี้ยงมื้อค่ำของมูลนิธิเวย์นคืนนี้
ที่จตุรัสก็อตแธม
เอาล่ะ ตามหน่วยจู่โจมมา
ฉันต้องการเกราะกันกระสุนเต็มตัว หน้ากากกันแก๊สพิษ กระสุนยาง
เพื่อสู้กับพืชเนี่ยนะ
ตอนที่ไอวี่สะกดจิตฉัน เธอกำลังสะกดจิตพวกอันธพาลข้างถนนอยู่
ไปได้
ฉันอยากให้นายไปด้วยนะ ฮาร์ฟ
จิม เธอสะกดจิตฉัน
ฉันไม่... ตอนนี้ฉันแค่ไม่เชื่อใจตัวเอง
ก็ได้ นายอยู่ช่วยที่นี่ก็ได้
ช่วยรับโทรศัพท์ที
นี่ จิม
ฉันมัวแต่เสียเวลาโทษนายเรื่องนี้
เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
ความจริงคือ ฉันควรต้องโทษตัวเอง
แล้วฉันจะโทรหา
[มูลนิธิโธมัสและมาร์ธา เวย์น] [มูลนิธิเพื่อการกุศล]
และตอนนี้ ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ได้โปรดต้อนรับเจ้าภาพของเรา บรูซ เวย์นบนเวที
[มูลนิธิเวย์น]
สวัสดีครับทุกท่าน
ขอต้อนรับสู่งานเลี้ยงมื้อค่ำ ประจำปีครั้งที่สาม
ของมูลนิธิโธมัสและมาร์ธา เวย์น
ปีนี้เราได้บริจาคเงินสี่ล้าน และ...
เราได้บริจาคเงินสี่ล้าน และ...
พ่อแม่ของผมใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อช่วยเหลือผู้คน
ผมภูมิใจในตัวพวกท่านมาก
และอยากให้พวกท่าน ภูมิใจในตัวผมมาโดยตลอด
แล้วผมก็เห็นพวกท่านถูกฆาตกรรม
ผมรอดมาได้เพราะมีคนคนนึง ในชีวิตผม ช่วยให้ผมมีกำลังใจ
เขาเป็นทุกอย่างของผม
เป็นครู
เป็นผู้พิทักษ์
เขาเป็นเหมือนพ่อสำหรับผม
ผมหวังว่า...
ผมหวังว่าเขาจะรับรู้เรื่องนั้น
และให้โอกาสผมอีกครั้ง
ขอบคุณครับ
นั่นมีความหมายกับผมมาก
แต่ผมช่วยคุณไม่ได้
ไม่ได้ จนกว่าคุณจะยอมรับตัวตนที่คุณเป็น
ผมรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ผมเห็นสิ่งที่อยู่ในตัวผม
ความมืดมนและโกรธเกรี้ยว
แต่สิ่งที่อยู่ภายใต้สิ่งเหล่านั้นล่ะ
มันคือหัวใจที่รู้สึกเจ็บปวด
หัวใจของคุณ นั่นเป็นสิ่งที่ ทำให้คุณต้องการช่วยคนอื่น
หัวใจคุณ คือความแข็งแกร่งของคุณ
การปฏิเสธความมืดมน ก็เท่ากับคุณปฏิเสธสิ่งนั้น
แต่การยอมรับมันเป็นบางสิ่ง ที่คุณต้องทำด้วยตัวเอง
คุณเข้าใจมั้ยครับ
ผมโง่เองที่พยายามเปิดใจ
เป็นสุนทรพจน์ที่ดีทีเดียว
สวัสดีทุกท่าน
ฉันไอวี่ เพพเพอร์
ไม่ๆ ได้โปรด
นั่งอยู่กับที่ซะ
ขอบอกอะไรหน่อยได้มั้ย
นี่มันบ้าไปแล้ว!
ทั้งหมดนี้เป็นไอเดียของนายนะ
และนายเป็นคนที่ฉลาดกว่า อย่างที่นายบอกฉันเสมอ
เออ ตลกตายล่ะ
โอเค ก็ได้
ก็ได้! นายชนะ
- อะไรนะ - นายชนะ
นายชนะแล้ว
ต้องการได้ยินแบบนั้นใช่มั้ย
น่ารักมากเลย
แต่ฉันก็ยังต้องทำอยู่ดี
เดี๋ยว!
เดี๋ยว เดี๋ยว
ถ้ามันมีทางออกให้เรื่องนี้ โดยไม่มีใครต้องเจ็บตัวล่ะ
- ฉันไม่เชื่อหรอก - เพราะงั้นนายจะฆ่าตัวตาย...
โดยไม่ฟังฉันก่อนเหรอ
จะบอกให้นะ เอ็ด
มีวิธีที่จะช่วยลีได้ โดยที่นายไม่ต้องฆ่าตัวเอง
หรือฆ่าเราทั้งคู่
ฉันฟังอยู่
ดอกไม้สีแดงเลือดพวกนี้สวยนะ ว่ามั้ย
คุณเป็นผู้ชายหน้าตาดี
แต่คุณต้องการอะไรที่มากกว่าจากชีวิต
ฉันรู้สึกได้
บรูซ ไอวี่ เพพเพอร์อยู่ในนั้นรึเปล่า
ไอวี่เหรอ ไม่นะ ผมไม่เห็นเธอ
ไปจากที่นี่ซะ ลุยเลย!
พังประตูนั่น
เรา...
จะทำให้ห้องนี้...
กลายเป็นสวนที่สวยที่สุดเท่าที่เคยมีมา
สิ่งเดียวที่พวกคุณต้องทำ
คือหายใจเข้าลึกๆ
อาสาสมัคร
ตำรวจก็อตแธม! ตำรวจก็อตแธม
ทิ้งปืนเดี๋ยวนี้
ฆ่าให้หมด
ฝากทางนี้ด้วย ฉันจะตามไอวี่ไป
ผมจะพาคุณไปจากที่นี่
- มาเร็ว ไปกัน - ฟังผมนะ ฟังผม
ผู้คนต้องการให้คุณช่วย
นี่คือตัวตนของคุณ
เฝ้าประตูไว้ ฉันจะไปหาตัวมัน
ไปไหนวะ ไอ้เด็กเวร แกหนีได้ แต่ซ่อนไม่ได้หรอก
เฮ้ย หยุดนะ
- วางอาวุธ - อย่านะ!
เฮ้ย เฮ้ย
ได้ยินข่าวมั้ย
"ไอวี่ เพพเพอร์ ผู้เสียสติ โจมตีงานเลี้ยงมื้อค่ำของมูลนิธิเวย์น"
ฉันต้องยอมรับ ค่ำคืนนี้ ไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฉันหวัง
หมายถึงเธอไม่ได้ฆ่าทุกคนที่นั่นเหรอ
ก็อะไรแบบนั้น
เธอออกมาได้
รอดกลับมาที่นี่
เธอเป็นผู้อยู่รอดมาตลอด
ก็เธอนั่นแหละสอนฉัน เซลิน่า
อะไรอยู่ในถุง ไอวี่
น้ำลาซารัสขวดสุดท้ายที่ฉันขโมยมา จากเวย์น เอ็นเตอร์ไพรส์
เธอจะได้ไปสร้างพืชมาฆ่าคนเพิ่มงั้นเหรอ
อย่าหวังซะให้ยาก
เธอจะหยุดฉันเหรอ เซลิน่า
เธอจะย้ำเตือนเรื่องฉันเรื่องวันเก่าๆ
บอกว่านี่ไม่ใช่ตัวตนของฉันเหรอ
ไม่ ฉันว่าเราคงพูดกันไม่รู้เรื่องแล้ว
แหม เซลิน่า ไคล์
กลายเป็นฮีโร่ไปซะได้
ฉันไม่ใช่ฮีโร่
แค่ข่วนครั้งเดียวเท่านั้น เซลิน่า
และคราวนี้ไม่มียาถอนพิษหรอกนะ
และจะไม่มีการกระโดดข้ามหลังคา
เพื่อเซลิน่าตัวน้อยที่ตายแล้วอีก
ฉันจะจำไว้นะ
เธอจะต้องสู้กับฉัน เซลิน่า
เธอหนีไปตลอดไม่ได้หรอก
ฉันไม่ได้หนี
ฉันมาเอานี่ต่างหาก
นี่คือสิ่งที่เธอจะใช้สร้างพืชของเธอใช่มั้ย
งั้นคงพูดได้ว่า ฉันไม่ควรทำมันตกสินะ
หยุดนะ เซลิน่า
- ฉันจะปล่อยเธอไป - ปล่อยฉันเหรอ
จะไม่ทำให้ฉันกลายเป็น...
ต้นไม้ประดับอะไรอย่างนั้นเหรอ
ใจดีจัง
ไม่!
เธอเข้าข้างพวกมันได้ยังไง
ผู้คนที่เคยทำร้ายเรา
เธอคิดว่าพวกมันบริสุทธิ์เ
พวกมันควรได้รับโทษ
ทุกๆ คนในเมืองนี้
พวกมันปล่อยมลพิษออกมา
เธอยังหายใจออกได้ยังไง
สิ่งเดียวที่ทำฉันหายใจไม่ออก ไอวี่ คือความบ้าของเธอ
เธอไม่ควรทำแบบนั้นเลย
- ทีนี้ แกต้องตาย - ไอวี่ มองต่ำหน่อย
- แหม... - ใช่
งั้น ทีนี้จะเป็นยังไงล่ะ
- เราฆ่ากันเองเหรอ - ก็เป็นทางเลือกหนึ่ง
เธอคิดมาตลอดว่าเธอเหนือกว่าฉัน
นั่นไม่จริง ฉันเคยเป็นเพื่อนเธอ
เราเคยเป็นเพื่อนกัน ไอวี่ เธอบอกเอง
นั่นมันนานมาแล้ว
ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ
อย่ามาขวางทางฉันอีก
ยกมือขึ้น มีอาวุธอะไรมั้ย
ฉันเริ่มจะคิดว่านี่ ไม่ใช่การพูดคุยฉันมิตรแล้วนะ
แค่ระวังตัวน่ะ
- ไม่มีอาวุธครับ - โอเค
ฉลาดไม่เบานี่
ธอบอกว่าเธอต้องการ 30 เปอร์เซ็นต์ ของทุกอย่างในแนร์โรว์สสินะ
ถ้าฉันบอกว่าฉัน มีสิ่งที่มีค่ากว่านั้นมาเสนอล่ะ
อย่างเช่นอะไร
จิม กอร์ดอน
ฉันรู้เรื่องอาชญากรรมของเขา ที่คนอื่นไม่รู้
ซึ่งจะทำให้เธอควบคุมเขาได้
แน่นอนว่านั่นมีค่ามากกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมดนี่
ฉันก็รู้เรื่องสกปรกของจิม กอร์ดอน
แต่เธอใช้มันไม่ได้
ไม่อย่างนั้น เธอคงไม่มานั่งขู่ฉันอยู่นี่หรอก
จริงมั้ยล่ะ
โซเฟีย
รับข้อเสนอของฉันซะ
ฉันมีวิธีที่ดีกว่าที่จะโน้มน้าวกอร์ดอน
ไม่! ไม่นะ!
อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะ อยู่กับฉัน
เธอจะไม่มีวันได้ออกไปจากที่นี่แบบเป็นๆ
- คนของฉันจะฆ่าเธอ - คนของเธองั้นเหรอ
เธอคิดว่าใครเป็นคนซ่อนปืนนั่นไว้ล่ะ
ออกมาได้แล้ว
เป็นยังไงบ้าง หมอ
ฉันจะให้แซมสันคุมนาร์โรวส์
คุณน่าจะฆ่าผมตอนที่คุณมีโอกาส
และเพราะเธอไม่ได้บอกฉัน ทุกอย่างที่ฉันต้องการรู้...
ไม่นะ!
เพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันจะทำแค่ข้างเดียว
โยนเธอออกไปที่ถนน
ให้นาร์โรวส์ได้เห็นราชินีของพวกมัน
ที่เกิดเหตุส่วนใหญ่อยู่ในการควบคุม
แต่ไอวี่ เพพเพอร์ยังคงลอยนวลอยู่
ด้านใน เรามีทีมสอบสวน...
ว่าไง
อะไรนะ
เธออยู่ไหน
คุณครับ
คุณครับ ขอโทษครับ
คุณเป็นครอบครัวเธอรึเปล่า
ผมเป็นตำรวจ
เธอไม่ยอมบอกว่าใครเป็นคนทำ
ไม่จำเป็นหรอก
อาร์แคมไม่ค่อยมีอาสาสมัครมาเองนัก
คุณรู้ว่าผมเป็นใครใช่มั้ย
"ป่วยทางจิตเข้าขั้นอาชญากร" น่าจะพอนะ
อ่าน และเซ็น
เดี๋ยวผมจะกลับมา
ฉันเกลียดที่นายพูดถูกเรื่องนี้
แต่มันจะทำให้เธอปลอดภัย
นี่ เอ็ด
- อะไรเอ่ย มีสองตาแต่มองไม่เห็น - คำถามนี้อีกแล้ว
เข็มสองเล่ม
ครึ่งหนึ่งของรัฐมิสซิสซิปปี ใครสนล่ะ
นายควรสน เอ็ด
ฉันรู้ว่านายจะมา
- ฉันรู้ว่านายจะเข้าใจจดหมายฉัน - นายรู้ได้ยังไงว่าฉันจะอยู่...
นายพูดเรื่องอะไร
ฉันไม่ได้กำลังพูดกับนาย เอ็ด
ฉันกำลังพูดกับเขาต่างหาก
เขาอ่านจดหมายฉัน
อ่านคำแรกของทุกประโยคสิ
"โปรดพาเอ็ดมาที่อาร์แคม ฉันจะได้ปลดปล่อยนายให้เป็นอิสระ"
อะไรเอ่ย มีสองตา แต่กลับมองไม่เห็น สิ่งที่กำลังเกิดอะไรขึ้นต่อหน้า
เอ็ด นิกม่าไง!
ไม่
ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยลี
เขาอ่านจดหมายของฉัน
นาย...
นายเข้าใจผิด!
ฉันคือเอ็ด
เอ็ดเวิร์ด นิกม่า นั่นแหละฉัน
ลีเชื่อในตัวฉัน เธอเห็นฉันอย่างที่ฉันเป็น
- แต่ฉันเห็นเขา เอ็ด! - ไม่...
ลี ธอมป์กิ้นส์ อาจทำให้เอ็ดแข็งแกร่ง
แต่ฉันเห็นนายอีกคน
คนที่ฉันคงไม่อาจพูดชื่อ
แต่เพราะเขาสมควรได้มัน
และเพราะฉันต้องการเขา
ฉันจึงจะเอ่ยชื่อเขา
ไม่ ได้โปรด อย่านะ
- ฉันต้องการนาย - ขอร้อง...
ริดเลอร์
มาเริ่มกันเลยมั้ย
งั้น...
คุณหนีลงมาจากหลังคาได้ยังไง
ทางหนีไฟตึกถัดไป
คุณหนีกอร์ดอนทำไมล่ะ
คือ คุณบอกเขาว่าเป็นคุณก็ได้นี่
ไม่รู้สิ
ผมแค่...
ทำไม่ได้
ผมจะช่วยเหลือผู้คน อัลเฟรด
และถ้านั่นหมายความว่าผม ต้องยอมรับทุกตัวตนของผม
ทั้งดีและร้าย
งั้นผมก็จะทำ
ผมยอมรับมัน
นี่คงเป็นสิ่งที่พ่อแม่ผมต้องการ
พ่อแม่คุณคงจะภูมิใจในตัวคุณมาก
ผมภูมิใจในตัวคุณ
อัลเฟรด...
ถ้าคุณ...
อยากให้ผมไปส่งที่ก็อตแธม ผมขับรถไปส่งได้
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นครับ
ผมถึงบ้านแล้ว
ยินดีด้วย
ได้ยินว่านายกู้สถานการณ์ไว้
ทำได้ดีมาก
มีเหตุผลที่นายได้เป็นผู้กอง
และฉันเป็นชายอายุ 50 ที่ไม่เอาอ่าว เสิร์ฟเหล้าให้พวกตระเวนเที่ยวบาร์
มันมีเหตุผลอยู่ ใช่
แต่มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด
ฉันทำพลาด ฮาร์ฟ
ฉันทำพลาดอย่างร้ายแรง
และฉันต้องการให้นายช่วย เพื่อแก้ไขเรื่องนี้
โซเฟียจ้างเดอะพิกมา
และฉันก็รู้
ฉันรู้...
ฉันช่วยเธอปิดเรื่องนั้น
แต่ตอนนี้ฉันจะโค่นเธอ
บทบรรยายโดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ส สตูดิโอ